İndirilen yer YTS.MX
Resmi YIFY film sitesi: YTS.MX
Böylece aniden Duvar'ı keşfettim.
Ve ben Duvar'ın arkasında büyüdüm.
Ayrılıncaya kadar hayatım boyunca Otuz iki yaşında Çekoslovakya,
devam etmek istedim Duvarın diğer tarafında,
benim için hapishaneydi; Kafesin içindeydim.
Bu yüzden kesinlikle Duvar'ı sevmedim
ama aynı zamanda oldukça muhteşem, bu Duvar.
Ne saçmalık.
İnsanlar bir şeyi nasıl yapabilirler? güzel manzaraya böyle mi?
Bunlar, her iki tarafta savunabilirler,
veya kendilerini savunmaya çalışmak, onların da pek şansı yok
ama manzara kendilerini savunamazlar.
Ve en kutsal olanı yok ediyorlar sonsuza kadar uygarlık için manzara.
Kimse onu eski haline döndüremez önce. Kimse onu geri koyamaz.
-Merhaba. -Merhaba. -Nasılsın?
-Günaydın. Nasılsın? -Günaydın.
-Burada mı yaşıyorsun? -Evet.
Üç kişi ve bir günde muhtemelen yüz metre inşa edebilir.
Filistinli olduklarını düşünüyorum.
Burada ordu bile yok.
Ama bu inanılmaz, değil mi? Bu üç günde sadece...
Orada ne var?
Merhaba arkadaşım seni iyi tanıyorum Seninle burada birçok kez karşılaştım.
Her zaman burada, bu noktada duruyoruz. İyi çocuk, evet.
-İtalyan? -Ve bu adam da, şu adama bak.
—Tamam, hoşçakalın çocuklar. -İtalyan? -Evet elbette.
İyi ol.
Fotoğrafçı, çitten uzaklaşın.
Fotoğrafçı, çitten uzaklaşın!
Geri dön fotoğrafçı. Geri çekilmek!
Josef, seninle konuşuyor.
—Orası artık oldukça iyiydi. -Evet?
-Evet. Çünkü... -Ama anladın mı?
Evet, yani bu kafes boş.
Bunu daha iyi yapmalıydım.
— Onu alıp götürdüler. -Artık orada değiller.
Çünkü bu unsurlar güzeldi, sonra onu bu şekilde kırpmaya çalışıyorum.
Bu, bu...
—Bu şuydu... -Nasıl değiştiği şaşırtıcı.
Yine de iyi.
Bloklar için sanırım aslında en iyilerden biridir.
—Sanırım şimdi engelliyorlar. -Evet.
Bu muhtemelen en iyisi bu durumdan.
—O halde bir tane daha var. -Bir bakayım.
Ama burada bu güçlü değil. Bu çok hoş ama bu...
Bu gerçekten iyi.
Bilirsin, ama olay bu. sadece geri dön...
ve o sana... bu sana daha emin olmanı sağlar,
sen daha eminsin eğer bir şeyler yolundaysa,
çünkü daha iyisini yapamazsın,
veya mevcut olmadığı için ya da böyle bir şey.
Bakmak! Bu da içeride.
O geçmiyor. Ona zaten açıkladım.
Buranın komutanı benim. geçmiyorsun. Bugün kapalı.
Anlamıyorum. Saçmalık...
Fotoğrafçı, dayanamıyorsun 150 metrelik bir yarıçap içinde.
İbranice konuşamıyorum. Seni anlayamıyorum.
Rusça? -HAYIR.
İngilizce mi, Fransızca mı, İtalyanca mı, İspanyolca mı?
Burası güzel.
Bana Rusça konuşup konuşamadığımı sordu.
—Belki Josef, kamerayı koy bir dakikalığına... -Evet, aşağı.
— Tam içeri girerken. -TAMAM.
Pasaportunuz yanınızda mı?
Evet.
Merhaba nasıl gidiyor?
Roger, geliyorlar kameraları tamir etmek için.
Bunları iyi kontrol edin ve girişi onaylayın.
Bana basın kartı göstermediler İsrail Basın Bürosu'ndan.
-Tamam anlıyorum. - Dur, bana sorunun ne olduğunu açıkla.
Basın kartınız var mı?
İzin. Bunda herhangi bir atış Buradaki alan izin gerektiriyor.
Bu aşağı yukarı yirminci Burada olduğumuz ve fotoğraf çektiğimiz zamanlar.
—Ve hiç sorun yaşamadık. -Bu ihtiyacın olmadığı anlamına gelmez...
O en ünlülerden biridir dünya çapındaki fotoğrafçılar.
—Birçok sitenin fotoğrafını çekiyor. -O?
—Peki bunun amacı nedir? -Sonunda bir kitap olabilir,
ama o bir fotoğrafçı Magnum adında bir ajans.
Magnum'u mu? Ah, biliyorum. Magnum fotoğrafçısı mı?
— Merkezi Fransa ve New York'tadır. -Evet biliyorum Magnum.
Ve fotoğraf çekiyor Ülkenin etrafında...
Bakın, prensipte sorun...
Sorun fotoğraf çekmek halktır.
Pek çok insan var fotoğrafının çekilmesini istemiyorum.
—Bu yüzden izne ihtiyacın var. -Hiç kimsenin fotoğrafını çekmiyor.
İyi.
—Yalnızca manzara fotoğrafları çekiyor... -Anladım.
—Ve onu sürekli filme alıyorum. -Anladım, tamam.
—Basın kartınız var mı? -Basın kartım yok.
Fotoğrafçılıktan yeni mezun oldum ve onun asistanı olarak görev yapıyorum.
Ne istiyorsun burada fotoğraf çekmek için mi?
O sadece fotoğraf çekiyor buradaki alan.
Sorun olmadığı sürece sorun yok güney bölgesi, o zaman sorun yok.
Tamam sorun değil; benim için de bir sorun yok.
-Gerçekten çok teşekkür ederim. -Lütfen hoş geldiniz.
—Yani Magnum ajansının bir parçasısınız? -Evet. -Ah, bu çok hoş.
Tamam, seninle tanıştığıma çok memnun oldum. benim adım Josef.
—Josef, ne? —Koudelka. -Koudelka?-Ben Çek fotoğrafçıyım.
—Yoav. Tanıştığıma memnun oldum. -Tanıştığımıza memnun oldum. Teşekkür ederim.
-Burada ne görüyorsunuz? -Bir sürü duvar.
Bir sürü duvar var, bir numara. Başka ne?
Duvarların üstünde bir çit. Başka ne?
—Işıklar ve kameralar. -Işıklar ve kameralar.
Demek Yahudiler buraya geldi Binlerce yıl dua etmek.
Sonuncunun şiddeti geliyor 2000'den bu yana on yıl.
Ve Rachel'ın Mezarı Beytüllahim'in ortasında.
Artık insanlar buraya ulaşamıyor. Ve insanlar hala dua etmek istiyor.
Yani işler nasıl gelişmeye başladığında sistemi değiştirecek miyiz?
Filistinlilerle nasıl yaşıyoruz?
ve uygulanan şiddet onların tarafında oluyor
ve İsrailliler ve şiddet bu onlara mı atılıyor?
Bunu nasıl yapacağız? Güvenlik çitinin bir kısmı kuruldu.
Ve bazı yerlerde bu bir çit ve bazı yerlerde bu bir duvar.
Ve burada Kever Rachel'da bu sadece bir duvar değil,
sürdüğümüz kola dikkat et her iki tarafta da duvar var,
sadece içimizdekileri korumak için Rachel'ın Mezarı'na gelenler.
Ve eğer resme bakarsanız, bu Rachel'ın Mezarı eskiden neye benziyordu.
Biraz romantik çünkü orada Etrafında başka binalar da vardı.
Ama sonuçta 7, 8 yıl öncesine kadar buraya geldiğinde gördüğün şey buydu.
Bugün arkanıza bakarsanız, kurşun geçirmez bir bina olduğunu görebiliyorum
'çünkü insanlar saldırıya uğradı' Buraya dua etmeye geldiklerinde.
Ve böylece binanın içine girdiğinizde, o kubbeyi ve binayı göreceksin
bu binanın içine inşa edilmiş artık onun etrafında inşa edilmişti,
yani birkaç şey...
—Her bakış açısı farklı manzara. -Evet kesinlikle.
—Burası daha çok bir köye benziyor... -Bu daha fazlası... -Anlıyorum.
Evet, belki bana bir şeyler söylersin. Yani bunlar farklı kısımlar...
—Bunlar farklı parçalar herhangi bir Arap şehrinde. -Anlıyorum.
Güneyde, kuzeyde, nerede olursa olsun. Bu tesisin fikri bu.
Sadece simüle etmekle kalmaz Gazze ya da Lübnan ya da her neyse,
her parçayı simüle edebilir tüm şehirlerin
ve hepsi modellerden oluşuyor gerçek şehirlerden.
-Gerçekten mi? -Evet.
En son bunu bilmiyordum, çünkü bunu yeni inşa ettiklerini sanıyordum...
Hayır hayır hayır. Bu, tarafından inşa edilmiştir...
Uydu fotoğraflarından inşa ediyorlar ve sahip oldukları deneyimlerden hoşlanıyorlar.
Örneğin, eğer bakarsanız oradaki Casba'ya doğru, görüyorsunuz...
Sahip oldukları büyük eğitimlerde müfrezeler için buradayız ve...
Üzgünüm, anlamadım ne dedin?
—Diyorum ki, büyük... -Eğitim.
...aldıkları eğitimler buraya koyarlardı,
normal "kırmızı" takımın yanı sıra, bu zıt kuvvettir,
sivil gibi eklerlerdi... Buradaki nüfus,
bir pazar gibi kurarlardı ve sebze falan satıyorlar.
—Yani gerçek bir tiyatro gibi mi olacak? -Evet.
Bir Hollywood filmini çekebilirsin film burada. İsterseniz.
Biliyorsun bu... Büyüleyici olan şey bu meydan...
Ne kadar önemli olduğunu görüyorsun gölgeler burada.
Ve sonra, sen bütün bu boş kare.
Ve sonra anlamaya çalışıyorum... Ama kompozisyona gelince,
minarelerin kuleleri çok karmaşıklar,
aniden alıyorlar tüm önem orada.
Ama yine de sanırım Bunu unutmalıyım
ve başka bir şey keşfetmeye çalışın.
Söyledikleri gibi, asla aynı nehre girilmez.
Biraz sonra buraya gelirsek ki olmayacak...
Evet, bu iyi olabilir, en iyisi bu belki.
Bu minareyi unutun...
İşte bir şekilde daha iyi.
Önemli değil.
Mesela arkadaki bu figürler onlar çok karmaşık
onlar sadece oluyorlar çok ağır, sağda hiçbir şey yok.
Bu tek yoldur. Muhtemelen.
—Tam olarak daha önce durduğunuz yer. -Evet.
Ve sonra, eğer gerçekten almak istiyorsan arka plandan kurtulmak, onu kırpmak için,
ama onu oradan vurmak zorundasın...
bu mesafeden çünkü doğru bu.
burada olmak istemezdim bu adamlar saldırırken.
Aslında pek hoşlanmazdım herhangi bir savaşta olmak.
Ve kendimi şanslı hissediyorum Hiçbir savaşta bulunmadım
ve umarım hiçbirinde olmayacağım.
son derece şanslıydım Çekoslovakya'da büyüdüğümü,
ülkede çok zengin değildi,
ülke nerede fazla özgürlük yoktu,
ve öyle bir ülke ki Seyahat edemedim.
Yani birdenbire kendimi buldum o ülkeden.
Arkadaşlarımı kaybettim, Ailemi kaybettim
Belli bir geçmişi kaybettim,
halk müziği, çalmak, şarkı söylemek...
Bütün bu yaptığın şeyler ülkenizi terk ederseniz kaybedersiniz.
Ve ağlamamaya karar verdim.
ve tam tersine karar verdim bunu kendi avantajım için kullanmak.
Yeni bir hayat kurmak için ve dünyayı görmek için
bunu yapamadım Çekoslovakya'da.
Bu tesadüfen değil seyahat eden Çingeneler
çok farklılar yerleşen Çingenelerden daha fazla.
Seyahat ediyorsanız çevredeki seninle çok daha büyük bir sorunu var
seni nereye götürmek için seni görmek istiyorlar.
Sen bu adamsın
sen farklısın, ama aynı zamanda biliyorsun
bunun çok önemli olduğunu farklı kalmaya çalışın.
Kendine uymak için değil,
sağlıklı öfkeyi korumak için,
mümkün olduğu kadar uzun süre tutmak için.
biraz görmeye çalışıyorum yerleşimin orada olduğunu söyledi.
Bu taş bir binaydı altında, çok eski.
Altında Ürdün zamanlarından kalma, onu da yıktılar.
Bu eskiden odaların nerede olduğu.
Teşekkür ederim.
Oraya iniyorum.
Merhaba. Sana da selamlar.
Tanrı seni korusun.
Elli altı...
Hayır, Abu Ali konuşuyor.
Neyse, arkadaşlarım var "Şab el Dar"da.
İsrail ve Çekoslovakya'dan.
İbranice konuşamıyorum ve deniyorum onlarla işi bitirmek zaten.
Umarım bir an önce ayrılmak isterler.
Evet.
Bir göz atmak ister misin?
-Gelmek. -Hayır hayır.
Bir göz atın.
TAMAM.
Evet.
Bak bak.
Git, git bak.
Buradan gel.
O nereli?
Yerleşimden misin? Ma'ale Adumim mi?
—Ma'ale Adumim'den mi? -HAYIR.
Kudüs.
—Nektarin muhteşem, değil mi? -Başka neye ihtiyacın var?
Bilirsin, Bu saçmalığı düşündüm,
sadece: "Tanrım bana söyle burası benim toprağım,
ve bu yüzden onu almam gerekiyor firavunlara rağmen
Obama'ya rağmen. Herhangi biri."
Kesinlikle,
Tanrı ona söyle pek çok başka şey de var,
bu yüzden çalmaması gerekir.
-Bütün dinler bunu söylüyor. -Doğru.
Öyle oldu Tanrıya inanmıyorum.
-İnanıyorum... - Çalmaman gerektiğini.
...geçerli olan bazı konularda muhtemelen tüm dinlerde.
Bu yüzden...
Neyse, düzelttiler.
Ve bu çizgi iyiydi.
Bir dahaki sefere sprey getir.
Oldukça farklı, evet. Dağlar değildi...
Dağları göremezdin o kadar da mevcut değildi.
Bu ufukta çok daha fazlası var.
İlginç.
Bu tamamen farklı.
Ve ne güzel bu çizgiyi gördüğünüzde,
hangisi gerçekten burası önemli çünkü
eğer onu çıkarırsan, büyük beyaz bir alan olurdu.
Tabii eğer şimdi yazarsam daha fazla alan eklemek, dengelenmesini sağlamak.
Ve bugün görüyorsun buradaki dağlar,
ve güzel olan ne bu iki çizgi mi
bunlar, denizin ufku, bilmesen bile
gerçekten öyleydi, deniz buraya gelirdim,
restoran olduğunu deniz sınırında.
Her şey farklı.
Ama oraya gelmek için ve hissetmek:
Bu yerde var Beni bekleyen bir resim.
Ve oraya olabildiğince çok kişi gitmek için aldığın zamanlar.
—Bazen geri dönersin ilk fotoğrafa değil mi? Bağışlamak?
Bazen beş kez gelirsin ve sen ilkine git...
Dinle, bazen... örneğin Roma'dan resim,
biz... oturuyordum motosikletli birinin arkasında,
ve onu gördüm. Söyledim: "Dinle, iki dakika dur."
Koşuyorum, fotoğraf çekiyorum. On kez geri dönüyordum.
Bir daha asla. Asla.
Zaten ne yaptım.
Ama daha iyisini yapamam.
Buraya her geldiğimde bu çok güzel,
Ama elbette her seferinde sadece...
Ben bu manevi şeyin içinde değilim ama burası çok ruhani.
Eğer inançlıysan, eğer inançlı değilseniz,
Önemli değil, sana bir şey bulaşıyor.
Ve eğer İsa varsa şaşırmadım bu çöle döndüğünü.
Neyse ki hiçbir şey yapamıyorlar bu manzarada.
Fotoğraf çekmenin anlamı yok.
Sadece tadını çıkarmak yeterli.
Kafes gibi tasarlanmışlardır. Bunlar önlemek için
kayalar ve taşlar olmaktan yerleşimciler tarafından evlere atıldı.
Ordunun yetkisi yok yerleşimcilere karşı harekete geçmek,
daha doğrusu öyle ve onu kullanmıyor.
Böylece yerleşimciler bir şeyler yapardı ve ordu müdahale etmeyecekti.
Polisin müdahale etmesi gerekiyor ama polis burada değil.
Yerleşimciler gelecek ve onlara taş at,
onları zorlamak istiyorlar merdivenlerde
ama kızlar inemez yolu açın ve geri itin.
Bazen anneleri onlarla birlikte onlar da itilirdi
ve bazen uluslararası...
-Merhaba sen kimsin? -Dinleyiciler.
Hassas bir durumda olduğumuz için alan. Sadece öğrenmem lazım...
-Sorun değil. -TAMAM. Boş ver.
— Soracaktım... -Söylediğim her şeye inanıyorum.
Bu insanlar kim? Etrafta dolaşamayacaklarını sanıyordum.
Oradan yürüyorlar daha aşağıya yürüyemezler.
Oradan yeni çıktılar ve bu caddede yürüyebiliyorlar.
—Burası "OK" caddesi mi? -Bu kapıya kadar.
—Aşağıya yürüyebilir miyiz? -Evet, çünkü biz Filistinli değiliz.
Çok güzel. Benim adım Josef.
E-postam yok ve yok telefon da var.
—Her neyse, büyük bulut, evet. -Evet, sabah yağmur yağdı.
-Evet? -Ve dün gece.
Ama sağanak gibiydi pek şiddetli bir yağmur değil.
Duvarı değiştirdiklerini gördüm burada bunu çok daha yüksek hale getiriyorlar.
"Korunmamız" için.
Evet biliyorum onu...
Biliyorsun, Çekoslovakya'da "Demir Perde" diyorlar,
ve bunu önlemek içindi Almanlar gelsin.
Ama bu, Çeklerin bunu engellemesi içindi. gidip neye benzediğine bir bakın.
Her neyse...
Burada duvarlar bizi engelleyecek diğer tarafa gitmekten,
veya yerleşimcileri engellemek için bizim tarafımıza gelmesinden.
Kesinlikle. İşte bunu yazdık,
şunun yazıldığını gördük: "Bir duvar, iki hapishane",
— hangisi doğru, hayır? -Evet.
Şehri görmeyi sevmiyorum olduğu gibi bölünmüştür. Bu iyi değil.
Dinle, ne kadar olduğundan emin değilim şansımız olacak.
Yani burada hala askerler var.
Biraz güneş bekliyorum.
Güneş gelir ve gider.
Ayrıca gün batımına da yaklaştık.
Bitecek...
Evet, iyi görünüyor. Hiç kimse bilemez sen ne olacaksın...
onu geliştirdiğinizde, ama iyi görünüyor.
Hiç fotoğraf çekmedim her ülkede aynı
ve hiçbir zaman şiddetin fotoğrafını çekmem çünkü esas olarak herhangi bir ülkede
ben aynısını hissetmedim Çekoslovakya benim ülkemdi,
Bunun benim sorunum olduğunu hissettim ve ben bir fotoğrafçıydım ve...
Aslında hiçbir şey yapmadım kırk yıl sonra da böyle...
Yani kesinlikle öyleydi istisnai durum:
bir gün uyanırsın ve karşı karşıyasın
olan bir şeyle senden çok daha büyük.
Yani aniden tepki veriyorsun farklı yol,
hiç bilmediğin bir yol tepki verebilirsin.
Tabii ki mutlu değildim Rusların geldiğini söyledi.
Ama yine de vardı oradaki olumlu şeyler,
Çeklerin bir ulus gibi davrandığını, herkesin karşı olduğu,
ve insanların nasıl davrandığına hayranım.
Benim için en çok biri önemli şeylerdi
Prag '68'de insanlar nasıl değişti, bu bir mucizeydi.
Ve asla inanmam insanların yolu değiştirebileceğini;
bir gecede, aniden, elinde tek bir şey varken
insanları bir araya getiren onların tamamen değişmesini sağlıyor.
olman önemli değil komünist, eğer komünist değilsen,
eğer gençsen, eğer yaşlıysan,
eğer işçiyseniz, eğer entelektüelseniz,
sizin de amacınız aynı; onların burada olmasını istemiyorsun.
yapan şey budur Filistinliler de güçlü.
Nefret hissetmediğimi söylemeliyim
bu sabah erkenden gördüğümde tanklardaki bu Rus askerleri.
Onlara karşı nefret hissetmiyordum.
Onlara ne olduğunu hissettim başıma gelebilir,
Ben de askerdim
bir gece beni uyandırabilirlerdi
tankı koymak ve ben bir yerlerde olabilirim
Varşova'da veya Bükreş'te onların durumu.
O halde sen bir askersin,
ve çoğu durumda asker kendisine söyleneni yapar.
Trajik bir şey.
Hadi gidelim, değil mi?
Evet.
Hala sis geliyor mu?
Çok fazla.
—Gelmeye devam ediyor. -Evet.
Bazen olur, bazen değil.
Çok düz.
Beklemek ister misin?
Belki gidebiliriz zeytinlere bakmak
ve tekrar içeri gir...
Hiç mavi görebiliyor musun? HAYIR.
—Sadece gri. -Evet.
Tamam, başka bir şey deneyelim.
Bu tel orada oldukça önemli.
Simdi gorebiliyorsun tüm yol arkada.
Evet, dediğin gibi herkes yapabilir gel ama eskisi gibi olmayacak.
Evet, eğer yapmasaydım bile resmi gör, göremem...
bir şey görürdüm tamamen farklı.
İsrail'e gitmek istemedim esasen,
çünkü şunu düşündüm: her şeyden önce,
Ben Avrupalıyım Avrupa'ya odaklanıyorum
Kendimi Avrupalı ​​hissediyorum ve hala öyleyim burada yapılacak çok şey var.
Ama aynı zamanda, Durumun karmaşık olduğunu biliyordum
Bu işe karışmak istemedim. Yani aklım karışacak.
Çünkü aniden başlıyorsun bir şeye dahil olmak
olmak istemesen bile.
Ve olabildiğince ayırmaya çalışıyorum mümkün olduğu kadar çünkü biliyorum
eğer endişelenirsem veya endişelenmezsem hiçbir şeyi değiştirmez.
Ama yapabileceğimi fark ettim ki,
etrafta dolaşabilirim ve bazı insanlara göster
belki de görmedikleri şey.
Nasılsın? Nerelisin
—Resimler, fotoğraf çekmek. -Resimler mi? Evet.